Οι ταξιδιωτικές μου ιστορίες

Κοιμόμουν βαριά στην στενή πάνω κουκέτα ενός συρμού τρίτης θέσης μίας απηρχαιωμένης σοβιετικής αμαξοστοιχίας που ταξίδευε προς ανατολάς τον υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο. Το ένστικτό μου, υποκινούμενο από επιθυμία τεντώματος και δίψα νικοτίνης, με ανήγειρε εκεί-που το τρένο φρέναρε προς ακινητοποίηση. Τράβηξα ...

Γεμάτος απογοήτευση έμεινα να θωρώ το σκηνικό πίσω από την τραβηγμένη κουρτίνα… Τα οργουελικά, φαιώδη, τσιμέντινα ανθρωποδοχεία που οι Σοβιετικοί ονόμασαν χρουστσιόβκες έδειχναν έτι μουντότερα πίσω από το πέπλο της αντάρας. Η πυκνή μάζα μαυροσυννέφων που τα σκέπαζε δεν άφηνε ...

Πρώτη φορά μετά από χρόνια που άκουσα την λέξη κορονοϊός ήμουν σε ένα μικρό φιλιππινέζικο νησί επ’ ονόματι Σικιχόρ. Η ύπαρξη του νέου μικροβίου πρέπει ήδη λίγο καιρό να κυκλοφορούσε στις διεθνείς ειδήσεις, αλλά εκείνο το διάστημα ήμουν κάπως αποκομμένος ...

Ακολουθεί η προσωπική μου ιστορία από την ανάβασή μου στο Όρος Κιλιμαντζάρο τον Ιανουάριο του 2015, απόσπασμα του βιβλίου μου «Από το Κέιπ Τάουν στην Αλεξάνδρεια». Εφόσον αναζητάς χρήσιμες, γενικού ή ορειβατικού ενδιαφέροντος πληροφορίες, δες αυτόν τον εις βάθος οδηγό ...

Η Μοσούλη μάλλον ουδέποτε αποτέλεσε προσθήκη στην λίστα των ονειρεμένων σου ταξιδιωτικών προορισμών. Πιο πρόσφατα, μπορεί και να είχε βρεθεί στην κορυφή της λίστας με τα μέρη του πλανήτη όπου πιο σίγουρα θα σκοτωνόσουν—από φόνο, ή αυτοκτονία εάν κατά τύχη ...

Ίσαμε τριάντα μοίρες ήταν το φεγγάρι από την δύση, και έλουζε με άπλετο, ασημένιο φως τον ακήρατο ουρανό και την ερημική κοιλάδα, όταν σηκώθηκα και πήρα να διασχίζω τους παντέρμους δρόμους του χωριού. Δεν πήρε πολύ, και ευρέθηκα να ανηφορίζω ...

Τέλη καλοκαιριού 2020, οι περιορισμοί λόγω κορονοϊού έδειχναν να ανήκουν στην ιστορία. Είχαμε ακούσει περί αυτών από την Ταϊλάνδη, όπου μας είχε πετύχει το πρώτο κύμα της πανδημίας, αλλά δεν τους είχαμε βιώσει· παρότι δεν μπορούσαμε να φύγουμε για επτά ...

Κατά το λιόγερμα πια, ξεμακρύναμε με τον νέο μου φίλο τον Ράστα από την κατασκήνωση, και την πέσαμε στην όχθη που είχαμε αράξει τις πιρόγες να πιούμε ένα παχύ τετράφυλλο. Από την στιγμή που είχα εχθές πρωτοαντικρίσει αυτά τα ευέλικτα ...

Το καλοκαίρι του 2015, πλέον του ενός έτους από την επανάσταση του Μεϊντάν, το Κίεβο εδόκει μία εντελώς ειρηνική πολιτεία. Ιδίως κατά την κορύφωση του καύσωνα, ούτε πουλί δεν ακουγόταν ανά το αραιόκτιστο προάστιο των Δνειπέρου Ηρώων, στον τερματικό σταθμό ...

Αγουροξυπνημένος και πιασμένος από το ολονύκτιο ταξίδι μέσω της αραβικής ερήμου, κατέβηκα από το λεωφορείο. Αφότου έφθισε στην απόσταση αυτού η βουή, ούτε γρύλος δεν διασπούσε την κατανυκτική σιγή. Η νύχτα ήταν απόλυτη σε εκείνο το άσημο σημείο του ατέρμονου ...

Ήμασταν τυχεροί που είχε συννεφιά υπέρ της πολιτείας του Ερμπίλ. Αυτό δεν είθισται. Και συνέβη την τέλεια μέρα: την μέρα που έπρεπε να περάσουμε ολόκληρη έξω κωλοβαρώντας. Το Ερμπίλ δεν είναι τύπος πόλης με αχανή πάρκα και σκιερά παγκάκια για ...

Πριν καλά-καλά αρχίσει να χαράζει μαζεύσαμε και αναχωρήσαμε την επομένη, ούτως ώστε να φτάσουμε το νωρίτερο δυνατόν στο Σερενκγέτι. Το πρώτο φως της χαραυγής άρχισε να καθιστά ορατό το μεγαλείο της γης που μας περιέβαλλε. Αυτή η γη ανήκει στην ...