Πρώτη φορά στην ζωή μου, έκανα τις προάλλες αγορά από τον Κωτσόβολο. Ο κύριος λόγος που με έπεισε να αγοράσω το καινούργιο μου ψυγείο από το εν λόγω κατάστημα ήταν ότι διαφήμιζαν δωροεπιταγή αξίας 30 ευρώ εφόσον η αγορά συνοδευόταν από ανακύκλωση της παλαιάς μου συσκευής. Αυτής συνυπολογισμένης, η προσφορά φαινόταν—οριακά έστω—πιο συμφέρουσα από τα ανταγωνιζόμενα καταστήματα. Αλλά μπαρούφες τελικά. Κοροϊδία το λιγότερο, αν όχι εσκεμμένη απάτη.
Παραγγέλνω το ψυγείο, το φέρνουν και παίρνουν το παλιό… και περιμένω ύστερα την δωροεπιταγή. Αφού δεν έλαβα τίποτε μετά από μία εβδομάδα, κάτσε λέω να πάρω τηλέφωνο να δω τι γίνεται και με αυτήν. Χαλάω τον χρόνο και τις μονάδες μου να περιμένω πόση ώρα να απαντήσουν… χαλάω κιάλλον χρόνο και μονάδες να περιμένω ύστερα να «το δει» η υπάλληλος… και μού στέλνει επιτέλους την δωροεπιταγή στο κινητό. Δεν ήξερα ότι για να λάβω δωροεπιταγή που δικαιούμαι από αγορά έπρεπε να την ζητήσω ειδικά, αλλά τέλος πάντων. Έχει καλώς.
Χαλάω το λοιπόν μετά από λίγες ημέρες τον χρόνο και την βενζίνη μου να πάω στο κατάστημα να την εξαργυρώσω. Δεν χρειαζόμουν κάτι συγκεκριμένο, αλλά όλο-και κάτι λέω θα βρούμε. Συγκεντρώνω λίγα πραγματάκια να συμπληρώσω το ελάχιστο ποσό αγοράς για την εξαργύρωση. Αυτό ήταν υπερτριπλάσιο της αξίας της δωροεπιταγής. Ουσιαστικά, συνεκτιμώντας τις τσιμπημένες τιμές του Κωτσόβουλου, εάν αγόραζα τα ίδια από κάποιο φθηνότερο κατάστημα χωρίς κουπόνι, θα έβγαινε μία-η-άλλη πάνω-κάτω. Μα δεν βαριέσαι. Η ψυχολογία του καταναλωτή βλέπεις.
Και προσέρχομαι τέλος στο ταμείο να πληρώσω. Παρουσιάζω την δωροεπιταγή, την βρίσκει κανονικά στο προφίλ πελάτη μου, και αρχίζει η αναμονή… Για κάποιον λόγο δεν την περνούσε. Ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να επικοινωνήσει με τα κεντρικά για να βγάλει άκρη—από τον κανονικό αριθμό εξυπηρέτησης πελατών, αφού ως έμαθα επί τόπου η επιχείριση δεν διαθέτει άμεση γραμμή για το προσωπικό της—ζητάει εις μάτην βοήθεια από τις άλλες υπαλλήλους, και διαβάζουμε μαζί τους όρους εξαργύρωσης χωρίς να μπορούμε να βρούμε το παραμικρό στοιχείο ως προς το γιατί δεν περνάει.
Μετά από μισή σπαταλημένη ώρα χωρίς απάντηση από άνθρωπο στα κεντρικά, τής λέει τελικά ένα chat bot στον ιστοχώρο της εταιρίας ότι πρέπει να ανοίξουμε «case»—τρομάρα σας—και να περιμένουμε. Καλά κρασιά. Παρατάω τα προϊόντα στο ταμείο και παίρνω δρόμο.
Το αποτέλεσμα: Χάλασα πόσο χρόνο, μονάδες, και βενζίνη για το τίποτε. Το συμπέρασμα: Μας κοροϊδεύει μες στο ίσωμα ο Κωτσόβολος. Δεν ξαναγοράζω ποτέ τίποτε από αυτόν.
